بعد از یه عشق و جدایی همیشه یه مدت شروع میکنی جاشو پر کردن با آدمای مختلفی که هرگز جاشو نمیگیرن. بعد که میفهمی بی فایده است سعی میکنی از آدما دور شی. سعی میکنی دلت و خالی نگه داری لا اقل تا هر روز نشکننش. ولی نمیشه که. آدما اینجان تا عاشقت کنن و بعد تنهات بذارن. بعد نمیتونی تحمل کنی. هر روز به عشقت فکر میکنی و دوست داری برگردی. به شنیدن صداشم دلخوشی. ولی نمیشه. اون وفت...

پ.ن: هیچ وقت فراموشش نمیکنی.